Zo zie ik de wereld

De kunst van het kleine zien en dit vastleggen.

Ik ben:

Een laatbloeier wellicht, een veelvraat met een licht perfectionistisch randje maar vooral een grote liefhebber van mooie beelden.

In november 2025 afgestudeerd aan de School voor Fotografie en sindsdien, naast het werken als begeleider in de gehandicaptenzorg stappen aan het zetten als fotograaf.

Ik heb al mogen werken met o.a:

Molen Penninga

Ambachtelijke graanmolen geheel in handen van vrijwilligers in het centrum van Joure.

Circus Snor

Een feest, een avontuur, een dag om nooit te vergeten. No working animals.

Stichting Maeykehiem

Zorg op maat in het prachtige Sint Nicoolaasga waar de mens echt gezien wordt.

Hof van Cartesius

Groene en circulaire werkplek in het mooie Werkspoorkwartier in Utrecht.

Op Zuid

Bierfestival aan het Merwedekanaal in Utrecht.

Kaasmakerij Buurvrouw Durkje

Het beste van Fryslãn op je bord! Kleinschalige biologische zuivelmakerij.

Mijn werk

Portretten

Mijn favoriete manier van portretteren is als een vlieg op de muur, mensen zien gewoon zoals ze zijn. Geen styling, geen make-up, het liefst met natuurlijk licht maar vooral gewoon zoals ze zijn.

Reportage en evenementen

Verslaglegging, een kijk in de keuken of een sfeer van een evenement vangen. Ik hou van de dynamiek vastleggen van mensen die bezig zijn met iets wat ze leuk vinden.

Het (buiten)leven

Hier begon het allemaal mee. Mijn liefde voor de natuur en het vroege opstaan om de wereld wakker te zien worden.

Waar ik zoal mee bezig ben:

Jaarlijkse traditie is het Left of the Dial festival in Rotterdam. Met een goede vriendin boek ik een hotel en kijken we door heel de stad naar opkomende bands uit Europa.

Sinds kort ontdek ik ook de wereld van de analoge fotografie en dus koos ik er deze editie voor om een filmcamera mee te nemen, in dit geval de Canon A35F.

De manier hoe analoge foto’s maken werkt bevalt me erg goed en ik vind het leuk om daarmee te experimenteren.

Ik merk dat ik veel bewuster naar compositie en lichtval kijk omdat er maar één kans is om het beeld te vangen. Thuis dan snel alles ontwikkelen in de geïmproviseerde donkere kamer (de bijkeuken) en inscannen.

Wat een leuk en leerzaam proces!